বৰ্তমান সমাজ ব্যৱস্থাত যুৱশক্তিৰ ভূমিকা আৰু দায়িত্ব:

"যুৱশক্তি কেৱল এটা বয়সৰ নাম নহয়; ই হ’ল অদম্য সাহস, সৃষ্টিশীলতা আৰু সমাজ পৰিৱৰ্তনৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী চালিকা শক্তি।"

যিকোনো দেশ বা সমাজৰ মেৰুদণ্ড হৈছে সেই সমাজখনৰ যুৱশক্তি। বৰ্তমান একবিংশ শতিকাৰ দ্ৰুত গতিশীল আৰু জটিল সমাজ ব্যৱস্থাত যুৱ প্ৰজন্মৰ ভূমিকা কেৱল গুৰুত্বপূৰ্ণই নহয়, বৰঞ্চ অপৰিহাৰ্য হৈ পৰিছে। আজিৰ যুৱক-যুৱতীসকল কেৱল ভৱিষ্যতৰ কৰ্ণধাৰেই নহয়, তেওঁলোক বৰ্তমান সমাজখনকো সঠিক দিশ দেখুওৱা আটাইতকৈ সক্ৰিয় শক্তি। বৰ্তমান আমাৰ সমাজত ড্ৰাগছ, অবৈধ মদ্যপান, জুৱা আদিৰ দৰে নিচাজাতীয় ব্যাধিয়ে নতুন প্ৰজন্মক ধ্বংসৰ দিশলৈ ঠেলি দিছে। ইয়াৰ সমান্তৰালভাৱে নাৰী নিৰ্যাতন, শিশু অপৰাধ আৰু সামাজিক অন্ধবিশ্বাস আদিও বৃদ্ধি পাইছে। এই সকলোবোৰ সামাজিক ব্যাধিৰ বিৰুদ্ধে থিয় দি গাঁৱে-ভূঞে, চহৰে-নগৰে সজাগতা সভা অনুষ্ঠিত কৰা আৰু সমাজক সতৰ্ক কৰি তোলাটো যুৱ প্ৰজন্মৰ প্ৰথম আৰু প্ৰধান কৰ্তব্য।

কেৱল সমাজ সংস্কাৰেই নহয়, আধুনিকতাৰ ধামখুমিয়াত পৰি যাতে আমাৰ স্বকীয় কলা-সংস্কৃতি, ভাষা আৰু সামাজিক মূল্যবোধ হেৰাই নাযায়, তাৰ বাবেও যুৱশক্তি সদায় সজাগ হ’ব লাগিব। সমাজৰ পুৰণি আৰু নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত এক সুদৃঢ় যোগসূত্ৰ স্থাপন কৰি নিজৰ মাটি-ভেটি সুৰক্ষিত কৰাৰ দায়িত্ব যুৱশক্তিয়ে কান্ধ পাতি ল’ব লাগিব। তদুপৰি, আজিৰ যুৱ প্ৰজন্ম ডিজিটেল বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত অতি চহকী। ইন্টাৰনেট আৰু সামাজিক মাধ্যমৰ (Social Media) সঠিক তথা ধনাত্মক ব্যৱহাৰ কৰি সমাজত একতা আৰু শান্তিৰ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰাৰ লগতে সমাজৰ পিছপৰা শ্ৰেণীটোক শিক্ষা আৰু আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ জ্ঞান দি স্বাৱলম্বী কৰি তোলাত যুৱ শক্তিয়ে এক ডাঙৰ ভূমিকা ল’ব পাৰে।

একেদৰে, দেশ আৰু সমাজৰ নীতি-নিয়ম পৰিচালনা কৰিবলৈ যুৱশক্তিৰ ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক সজাগতাৰ অত্যন্ত প্ৰয়োজন। অপৰাধমুক্ত আৰু দুৰ্নীতিমুক্ত এখন সুস্থ সমাজ গঢ়িবলৈ হ’লে শিক্ষিত, দূৰদৰ্শী, সমাজপ্ৰিয় আৰু সৎ চৰিত্ৰৰ যুৱক-যুৱতীসকলে নেতৃত্বৰ আসনলৈ আগবাঢ়ি আহিব লাগিব। ইয়াৰ উপৰি অৰ্থনৈতিক দিশতো কেৱল চৰকাৰী চাকৰিৰ আশা কৰি বহি নাথাকি ক্ৰমান্বয়ে কৃষি, thalua উদ্যোগ আৰু বিভিন্ন আত্মসংস্থাপনৰ পথ বাছি ল’ব লাগিব। যুৱ প্ৰজন্মই নিজক স্বাৱলম্বী কৰাৰ লগতে সমাজৰ আন দহজনকো সংস্থাপনৰ পথ দেখুওৱাব পাৰে, যিয়ে সমগ্ৰ সমাজখনৰে অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা টনকিয়াল কৰিব।

সমাজখন সুস্থ আৰু সৱল কৰি ৰাখিবলৈ হ’লে যুৱশক্তিয়ে কোনো ক্ষন্তেকীয়া আবেগৰ بশৱৰ্তী নহৈ সম্পূৰ্ণ সংযম, যুক্তি আৰু বুদ্ধিৰে কাম কৰিব লাগিব। যেতিয়ালৈকে আমাৰ সমাজৰ যুৱশক্তি একতাৰ ডোলেৰে বান্ধ খাই অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে আৰু প্ৰগতিৰ সপক্ষে থিয় নিদিয়ে, তেতিয়ালৈকে সমাজৰ পূৰ্ণাংগ বিকাশ অসম্ভৱ। গতিকে আহক, আমি সকলোৱে সংকীৰ্ণ স্বাৰ্থপৰতা আঁতৰাই থৈ, হাতে হাত ধৰি এখন নতুন, নিকা আৰু সুন্দৰ সমাজ গঢ়াৰ সংকল্প লওঁ।

✍️জিতু সৎনামী