দিনপঞ্জীৰ পাতত ৩ জুন: মধ্যবিত্তৰ জীৱন সংগ্ৰাম আৰু বিশ্ব চাইকেল দিৱসৰ প্ৰাসংগিকতা
আজি ৩ জুন। দিনপঞ্জীৰ পাতত এইয়া এক বিশেষ দিন হ’লেও, দায়িত্বৰ বোজাত জৰ্জৰিত হাজাৰজন সাধাৰণ মানুহৰ বাবে এইয়া আন এক স্বাভাৱিক সংগ্ৰামী পুৱা। সপোনবোৰ যেতিয়া কৰ্তব্যৰ গধুৰ বোজাৰ তলত হেঁচি পৰি ৰয়, তেতিয়া মানুহে নিজৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে গৈয়ো মাথোঁ পৰিস্থিতিৰ সৈতে আপোচ কৰি জীৱন জীয়াবলৈ শিকি পেলায়। একাজলি মুক্ত আকাশৰ হেঁপাহ বুকুত লৈও, নিয়তিৰ বান্ধোনক নীৰৱে স্বীকাৰ কৰি লোৱাই চাগে মধ্যবিত্ত জীৱনৰ আচল ঠিকনা।
নিজৰ বাবে নহ'লেও, পৰিয়ালৰ মানুহখিনিৰ মুখত অলপ হাঁহি বিৰিঙাবলৈ তেওঁলোকে দিনে-নিশাই সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হয়। প্ৰতিটো পুৱা যেতিয়া দায়িত্বই দুৱাৰত টুকুৰিয়াই, তেতিয়া বুকুত পুহি ৰখা আপোন সপোনবোৰক প্ৰতিদিনে নিজ হাতেৰে বিসৰ্জন দিবলগীয়া হয়। ইয়াত কোনো চিঞৰ নাথাকে, কোনো আক্ৰোশ বা অভিযোগো নাথাকে; মাথোঁ থাকে বুকুৰ গভীৰতাত এক গধুৰ হুমুনিয়াহ।
"মধ্যবিত্তৰ জীৱনবোৰ সঁচাকৈয়ে এনেকুৱাই— য’ত সপোন দেখিবলৈও এশবাৰ ভাবিব লাগে আৰু সেই সপোনবোৰ কাঁচৰ দৰে ভাঙি চুৰমাৰ হ’লেও সমাজৰ আগত ওঁঠত অকৃত্ৰিম হাঁহি এটা পিন্ধি থাকিব লাগে। প্ৰতিটো ত্যাগ আৰু বিসৰ্জনৰ আঁৰত লুকাই থাকে একো একোখন অদৃশ্য যুদ্ধ।"
দিনটোৰ শেষত যেতিয়া আইনাখনৰ সমুখত থিয় হোৱা যায়, তেতিয়া কেতিয়াবা নিজৰ চকুহাললৈ চাবলৈও ভয় লাগে। সেই চকুযোৰত যেন কোনোবা হেৰাই যোৱা কবি, কোনোবা চিত্ৰশিল্পী, গায়ক বা খেলুৱৈৰ মৃতদেহবোৰ উপঙি থকা যেন লাগে। অথচ পিছমুহূৰ্ততে যেতিয়া মা-দেউতা, ভাই-ভনী বা সন্তানৰ নিষ্পাপ আৰু ভৰসাভৰা মুখখন সমুখলৈ আহে, তেতিয়া সকলো ক্লান্তি, সকলো হেৰুৱাৰ বেদনা এক মুহূৰ্ততে কৰ্তব্যৰ পবিত্ৰতাত বিলীন হৈ যায়। এই ত্যাগৰ যাত্ৰাত নিজৰ বুলি একো নাথাকে, মাথোঁ থাকে আপোনজনৰ সুখৰ বাবে জীয়াই থকাৰ এক নীৰৱ প্ৰতিশ্ৰুতি। য’ত সপোনবোৰ আধৰুৱা হ'লেও, আপোনজনৰ প্ৰতি থকা দায়িত্ববোধ কিন্তু কেতিয়াও আধৰুৱা নহয়।
যান্ত্ৰিকতাৰ মাজত মানসিক শান্তিৰ সন্ধান: আমাৰ শৈশৱৰ সংগী
জীৱনৰ এই যান্ত্ৰিকতা, মানসিক ক্লান্তি আৰু গধুৰ দায়িত্বৰ মাজতেও মানুহক অলপ মানসিক শান্তি আৰু নিজৰ বাবে ক্ষন্তেক সময়ৰ প্ৰয়োজন হয়। ঠিক তেনে সময়তে, আমাৰ শৈশৱৰ আটাইতকৈ মৰমৰ সংগী ‘চাইকেল’খনে জীৱনলৈ কঢ়িয়াই আনিব পাৰে এক নতুন আশাৰ ৰেঙণি। দায়িত্বৰ বোজাত জৰ্জৰিত মানুহজনে যেতিয়া সকলো অৱসাদ পাহৰি পুৱা বা গধূলি অলপ সময়ৰ বাবে চাইকেলৰ পেডেলত ভৰি দিয়ে, তেতিয়া হেৰাই যোৱা সপোনবোৰে যেন পুনৰ প্ৰাণ পাই উঠে।
নিয়মীয়াকৈ চাইকেল চলালে কেৱল হৃদযন্ত্ৰ সুস্থ থকাই নহয় বা মাংসপেশী শক্তিশালী হোৱাই নহয়, বৰং ইয়াৰ দ্বাৰা মানসিক চাপ (Stress) বহুখিনি হ্ৰাস পায়। দিনটোৰ মানসিক অৱসাদ দূৰ কৰি মনলৈ ক্ষন্তেকীয়া মুক্তি আনি দিয়াত চাইকেলে এক ডাঙৰ ঔষধৰ দৰে কাম কৰে। চাইকেল কেৱল এটা যাতায়াতৰ মাধ্যমেই নহয়, ই স্বাস্থ্য, পৰিৱেশ আৰু সৰল জীৱন-যাপনৰ এক অন্যতম প্ৰতীক। বৰ্তমানৰ ব্যস্ততাপূৰ্ণ যান্ত্ৰিক যুগত ইয়াৰ প্ৰাসংগিকতা দিনক দিনে বৃদ্ধি পাইছে।
বিশ্ব চাইকেল দিৱস (World Bicycle Day) আৰু ইয়াৰ ইতিহাস
চাইকেলৰ এই অনন্য উপকাৰিতা আৰু গুৰুত্বক বিশ্বদৰবাৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈকে সমগ্ৰ বিশ্বতে আজিৰ এই পবিত্ৰ ৩ জুন তাৰিখটোক ‘বিশ্ব চাইকেল দিৱস’ (World Bicycle Day) হিচাপে অতি উৎসাহেৰে পালন কৰা হৈছে। ২০১৮ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাই এক বিশেষ প্ৰস্তাৱ যোগে ৩ জুন তাৰিখটোক আনুষ্ঠানিকভাৱে এই দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰিছিল। অধ্যাপক লেচজেক চিবিলস্কি (Leszek Sibilski) আৰু তেওঁৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ অহোপুৰুষাৰ্থ প্ৰচেষ্টাত ৫৬ খন দেশৰ সমৰ্থনেৰে এই দিৱসৰ সূচনা হৈছিল।
আমাৰ সমাজত চাইকেলৰ বহুমুখী গুৰুত্ব
ইন্ধন বা পেট্ৰ’ল-ডিজেলৰ ক্ৰমবৰ্ধমান মূল্যৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ চাইকেল এক উত্তম আৰু সস্তীয়া বিকল্প, যাৰ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ খৰচো তেনেই নগণ্য। ই সাধাৰণ মানুহৰ অৰ্থনৈতিক বোজা বহুখিনি লাঘৱ কৰে।
চাইকেলে কোনো ধৰণৰ ধোঁৱা বা ক্ষতিকাৰক গেছ নিৰ্গমন নকৰে। গতিকে গোলকীয় উষ্ণতা আৰু বায়ু প্ৰদূষণৰ এই ভয়াৱহ যুগত ই পৰিৱেশ সুৰক্ষা তথা ধৰিত্ৰীক প্ৰদূষণ মুক্ত কৰাত বিশেষভাৱে সহায় কৰে।
কেৱল স্বাস্থ্য বা পৰিৱেশেই নহয়, সমাজত সমতা স্থাপনৰ ক্ষেত্ৰতো চাইকেলক এক অনন্য আহিলা বুলি গণ্য কৰা হয়, কাৰণ ই ধনী-দুখীয়া নিৰ্বিশেষে সকলোৰে বাবে সহজলভ্য। বিশেষকৈ উন্নয়নশীল দেশৰ গ্ৰামাঞ্চলত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ শিক্ষাৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰাত আৰু মহিলাসকলৰ স্বাৱলম্বিতাত ই এক ডাঙৰ বৈপ্লৱিক পৰিৱৰ্তন আনিছে। আমাৰ অসমতেও চৰকাৰে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক বিনামূলীয়া চাইকেল বিতৰণ কৰি শিক্ষাৰ প্ৰসাৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ লৈছে।
এক সুস্থ ভৱিষ্যতৰ বাবে সংকল্প
আচলতে চাইকেল চলোৱাটো কেৱল এটা অভ্যাস নহয়, ই এক সুস্থ ভৱিষ্যতৰ বাবে কৰা আটাইতকৈ ডাঙৰ বিনিয়োগ। জীৱনৰ দায়িত্ববোধক আমি কেতিয়াও আওকাণ কৰিব নোৱাৰো, কিন্তু সেই দায়িত্ব পালন কৰাৰ মাজতে নিজকে সুস্থ, সজীৱ আৰু মানসিকভাৱে প্ৰফুল্লিত কৰি ৰখাটো আমাৰেই কৰ্তব্য। বিশ্ব চাইকেল দিৱসৰ এই শুভ ক্ষণত ই আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে প্ৰকৃতিৰ বুকুত নিজৰ অস্তিত্ব বজাই ৰাখি কেনেকৈ সৰলভাৱে জীৱন জীয়াব পাৰি।
গতিকে আহক, আজি ৩ জুনৰ এই বিশেষ দিৱসত দায়িত্বৰ কঠিন যাত্ৰাত আমি আমাৰ স্বাস্থ্য আৰু মনক অৱহেলিত নকৰি, অতি কমেও ওচৰৰ চুটি দূৰত্বৰ যাত্ৰাৰ বাবে মটৰ চাইকেল বা গাড়ী ব্যৱহাৰ নকৰি, কেৱল চাইকেল চলোৱাৰ এক দৃঢ় সংকল্প লওঁ। ইয়াৰ দ্বাৰা আই ধৰিত্ৰীও প্ৰদূষণমুক্ত হ’ব আৰু দায়িত্বৰ বোজা কঢ়িওৱা প্ৰতিজন সংগ্ৰামী মানুহৰ মন-প্ৰাণে পুনৰ মুকলিকৈ নতুন সপোন দেখাৰ সাহস পাব।
No comments:
Post a Comment